เรื่องเล่าจากประสบการณ์จริงที่อยากเล่าเพื่อเป็นกำลังใจให้คุณแม่คุณพ่อทุกๆท่านที่เคยเจอประสบการณ์คล้ายคลึงกัน หรือ ที่กำลังเผชิญปัญหาอยู่นะคะ
ย้อนไปเมื่อ 2 ปีกว่า….
มี้เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากมีลูกมาก และด้วยความที่มีลูกยากด้วยค่ะ
พอมี้ทราบว่ากำลังตั้งครรภ์แน่ๆแล้ว ก็ดีใจมากที่สุด

จำไว้อย่างนึงว่า…
ลูกเราก็ลูกเรา ลูกเขาก็ลูกเขา
ไม่มีใครเหมือนกัน ไม่มีใครเหมือนใคร…
บางคนเกิดมาเก่งมาก
บางคนเกิดมาเก่งน้อย
หรือจะพูดให้สวยๆ คือ คนเราเกิดมาไม่เท่ากัน แต่ละคนก็มีดีแตกต่างกันไป

เคยทำให้ลูกอยู่ในสถานการณ์ “เดี๋ยวทำได้ เดี๋ยวทำไม่ได้” บ้างหรือปล่าว
วันนี้ ลูกกระโดดขึ้นรถ ลูกรู้สึกไม่อยากนั่งคาร์ซีท…แม่ตัดสินใจยอมอนุญาตไม่ให้นั่งได้ เพราะเห็นว่า วันนี้ลูกน่ารักเสียจริง แม่จึงยอมตามใจลูกซักหน่อย ทำแค่ไม่กี่ครั้งคงไม่เป็นไร
ทั้งๆที่เมื่อวานทะเลาะกันจะเป็นจะตาย ร้องห่มร้องไห้ เรื่องฝึกให้ลูกนั่งคาร์ซีท…
นี่พวกเรากำลังมองเห็นอะไรกับเหตุการณ์ลักษณะนี้บ้าง?

วันนี้ มี้อยากจะมาพูดคุยย้ำถึงการรักษาความสะอาดของใกล้ตัวลูกมากๆ ที่บางครั้งเรามองข้ามกันไปค่ะ เหมือนลูกยิ่งโต ยิ่งเผลอเรอ เราจะไม่ค่อยปราณีตบรรจงเท่าตอนลูกเป็นเบบี๋
ใครเป็นแบบนี้บ้างคะ ยกมือขึ้น โอ๊ย ไม่อยากบอกเลยว่า บางทีก็เป็น ><‘